Dood spoor

Dood spoor

GEPLAATST OP 26-04-2018 DOOR pascalle IN Werk & Studie

Om te beginnen wil ik benadrukken dat ik zeer gelukkig ben geweest met mijn ex-werkgever. Nog dagelijks pluk ik de vruchten van alles wat ik er heb geleerd en koester ik warme gevoelens voor de mooie tijd die ik er heb gehad. Op een bepaald moment belandde ik echter op een dood spoor. Best een verdrietige constatering destijds en het verwarde me. Waar ging het mis? Hoe kon ik het tij keren?

De bank paste me lange tijd als een jas, kon er mijn ei kwijt en voelde me gewaardeerd. Na dertien jaar begon onze relatie de eerste haarscheurtjes te vertonen (ik schrijf bewust relatie want werken is voor mij een zaak van het hart). De vanzelfsprekendheid van hoe dingen tot dan toe verliepen, beslissingen werden genomen en de wijze van samenwerken, verdween voor mij stukje bij beetje. De bank groeide van formaat, contacten werden vluchtiger, de factor ratio nam toe en klantvriendelijkheid nam af. Althans dat was mijn beleving.

In eerste instantie heb ik me vooral verbaasd, daarna mijn gevoelens weggestopt, gedaan alsof mijn twijfels er niet waren. Vervolgens ergerde ik me vooral en waarschijnlijk heb ik me ook nog als slachtoffer gedragen. De schuld van mijn lot niet bij mezelf gezocht. Vast willen houden aan het oude vertrouwde. Maar de bank was veranderd, de tijden waren veranderd. Geen ontkennen meer aan.

En ik was ongelukkig. Ongelukkig met het feit dat ik me een buitenbeentje begon te voelen, nauwelijks nog aansluiting vond bij het management en directie. De werkvloer gaf me troost. Tegen beter weten in hield ik me vast aan de laatste strohalmen. Tot ik niet langer ontkennen kon dat onze relatie nog maar weinig voorstelde en ik op een dood spoor was beland. Mijn lijf kwam zelfs in opstand.

Het heeft ruim twee jaar gekost om mezelf te bevrijden van mijn twijfels en angsten, om te kiezen voor mijn eigen geluk. Toen ik uiteindelijk besloot dat het over en uit was tussen ons, was er geen weg meer terug. Geen houden meer aan. Ik besloot in het diepe te springen, de navelstreng door te knippen en volledig op mezelf te vertrouwen en op een goede afloop. Wat een bevrijding! Het ging weer stromen.

Ik ontdekte andere kanten van mezelf en tegelijkertijd kon ik mijn vaardigheden en opgedane kennis ook in de nieuwe situatie gebruiken. Mijn angst om te verdrinken bleek ongegrond. Ik had al lang leren zwemmen en dan maakt het niet uit in welke vijver je terecht komt, als het maar daar is waar je je als een vis in het water voelt.

Explore and go for it!

Judith

reageer op dit artikel
Deel dit artikel

Ben jij toe aan een andere baan? Ontdek het hier!

Schrijf je in voor onze gratis vragenlijst. Na het beantwoorden van onze vragen, weet je in hoeverre jij toe bent aan ander werk.

Kunnen we helpen? Contact

Wij gebruiken cookies op onze website. We gebruiken cookies om ons websiteverkeer te analyseren. Daarnaast willen we je op basis van jouw gebruik van IVYcareer gerichte advertenties kunnen laten zien binnen Google Search en/of social media kanalen. Als je hier toestemming voor geeft, klik dan op ‘Akkoord’. Meer weten? Lees ons Cookie Statement. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten