Voortaan lid van de club van roze strikjes

Voortaan lid van de club van roze strikjes

GEPLAATST OP 28-09-2019 DOOR pascalle IN re-integratie

Eén ding staat vast, 2019 gaat de boeken in als een bewogen jaar. Twee littekens en een kras op mijn ziel rijker. De komende anderhalve week nog zeven bestralingen te gaan en dan kan ik dit hoofdstuk afsluiten. Althans in mijn agenda.

Dat dit moment van ‘sharing’ zou komen, had ik wel verwacht. Kon deze drang lang onderdrukken, maar ik moet het nu echt van me afschrijven. Delen om te verwerken, delen om te waarschuwen, delen om van alles eigenlijk. Het moet er gewoon uit. Misschien heb je er wat aan. Mij helpt het in ieder geval.

Het begon allemaal op woensdag 5 juli jl., de avond dat ik een kriebel had van een processierups en bij het wrijven om de jeuk te verlichten een knobbeltje in mijn borst ontdekte. Ik maakte er direct werk van en kreeg op 11 juli  onderzoeken, waarop ik op 14 juli de diagnose borstkanker vernam. Heftig (een understatement)! Een periode van grote onzekerheid brak aan. Wat hing me boven het hoofd? Wat hing mijn gezin en familie boven het hoofd? De meest extreme gedachten passeerden de revue. Ja, ook een vroegtijdige dood. Gelukkig kreeg deze nachtmerrie een goed einde. Alweer een zoete citroen.

Op 7 augustus werd ik geopereerd. Deze foto is van 12 augustus, de dag dat ik weer aan het werk ging. Ik voelde me de koning te rijk. Geen complicaties en weer fit. Een flinke meevaller. Maar ja, nu de uitslag nog. Op 16 augustus, de dag dat ik in de middag de uitslag zou vernemen, schreef ik in de ochtend dit gedicht:

Het roze strikje

Twee rode littekens en een kras op mijn ziel erbij.

Bijzonder hoe het leven verloopt van mij.

Ervaringsdeskundig op steeds meer terreinen,

Mag ik mijn CV opnieuw op veerkracht verfijnen.

Liever had ik deze ronde overgeslagen,

Geen keuze, ik zal mijn lot dapper dragen.

En nu ik deze ziekte dan toch moet ondergaan,

Wil ik deze test uitsluitend met glans doorstaan.

Momenteel vooral vragen en onduidelijkheid,

Over enkele uren word ik hiervan deskundig bevrijd.

Ik kijk ernaar uit en toch ook weer niet,

De rol van patiënt is echt niet mijn favoriet.

En tranen waar iedereen zo veel waarde aan hecht,

Die zijn er zo nu en dan terecht.

Vraag me echter niet om tranen met tuiten,

Of dat ik zakdoeken vol zal snuiten.

Ik doe dit op mijn manier,

En draag het roze strikje met fier.

Ik ben tenslotte kampioen

In wat men noemt een zoete citroen!

Het beschrijft exact hoe onzeker ik me voelde. Tegelijkertijd trots op mijn veerkracht.

De operatie bleek gelukkig geslaagd. De tumor was succesvol verwijderd en ik had geen uitzaaiingen! Iedereen was door het dolle heen. Dat doet wat met je hoor, dat kan ik je wel vertellen. Geen chemo’s. Een happy end. Alleen nog maar bestralingen. Toch moest ik het goede nieuws wel even laten bezinken, had blijkbaar diep van binnen met het aller slechtste scenario rekening gehouden, dat ik even moest schakelen. Een paar dagen later was ik oprecht blij en opgelucht en maakte ongeloof plaats voor geloof en vertrouwen.

Op woensdag 11 september zijn mijn dagelijkse bestralingen begonnen, twintig in totaal en zoals gezegd nog zeven te gaan. Hier schrijft een bofkont, een dankbare vrouw die elke dag gewoon heeft kunnen werken. Niet omdat ik een robot ben, maar simpel omdat het hele proces en de uitslag mee zat en ik aan alle kanten werd gesteund door het thuisfront, mijn familie, lieve vrienden en fantastische collega’s. Omdat ik werkgeluk ervaar.

Nu breken de laatste loodjes aan en zoals bekend zijn die het zwaarst. Deze hele periode is me niet in de koude kleren gaan zitten. Ik tel opnieuw mijn zegeningen, maar zal ook mijn wonden likken. De tijd zal het leed verzachten en mijn kijk op het leven is opnieuw verruimd.

Lieve mensen, pluk de dag. Grijp je kansen en wacht niet tot morgen. Je hebt maar een leven, zorg dat je gelukkig bent en doe waar je blij van wordt.

X, Judith

reageer op dit artikel
Deel dit artikel

Ben jij toe aan een andere baan? Ontdek het hier!

Schrijf je in voor onze gratis vragenlijst. Na het beantwoorden van onze vragen, weet je in hoeverre jij toe bent aan ander werk.

Kunnen we helpen? Contact

Wij gebruiken cookies op onze website. We gebruiken cookies om ons websiteverkeer te analyseren. Daarnaast willen we je op basis van jouw gebruik van IVYcareer gerichte advertenties kunnen laten zien binnen Google Search en/of social media kanalen. Als je hier toestemming voor geeft, klik dan op ‘Akkoord’. Meer weten? Lees ons Cookie Statement. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten